Rufete
Rufete
Het wijnhuis Ethos was ooit het vakantiehuis van een van de ministers van Salazar. Niet per definitie een gezellige kerel maar ben hem toch dankbaar dat hij de wijngaarden heeft laten planten. Het enige nadeel van deze oude velden is dat er niemand is die weet wat er precies groeit. Vroeger werden er namelijk verschillende druivenrassen door elkaar in het veld gezet. Dan kon je alles in één keer oogsten en had je een enigszins gebalanceerde wijn. Toen Tiago, de eigenaar van het wijnhuis, er achter kwam dat de inheemse Rufete druif er ook tussen stond, besloot hij er een monocépage van te maken. Makkelijker gezegd dan gedaan, want dit betekent individueel uitzoeken en markeren welke plant allemaal van dit ras is en vervolgens met de hand alleen die planten oogsten, je snapt het, veel werk. Het resultaat mag er wezen. Vroeger was de Rufete een druif die lekker veel en oninteressant fruit gaf, maar nu weten we dat met voldoende terugsnoeien deze ontzettend veel potentieel heeft. Ken je de Rufete niet? Dat snap ik. Het is namelijk een inheemse druif voor het Beira Interior gebied. De beste vergelijking die ik heb is, ja echt, de pinot noir druif. Hij heeft namelijk een verrassend lichte kleur en kleurintensiteit, heel mooi fris fruit en kruidigheid, rode kers springt er echt uit. De body is ook fris, relatief licht en super animerend. Licht en delicaat betekent niet weinig smaak. De wijn heeft namelijk ook een fantastische lengte. In een blind tasting gaat zelfs de geoefende proever volledig nat op deze wijn. Daarom zou ik ‘m maar gewoon lekker openmaken en in goed gezelschap drinken.
Jaargang 2023
Rufete
De volledige ervaring
Wijndetails
Vinificatie
Schenkadvies
Proefnotitie
