Pierre maakt 1 wijn. Deze. Een Côte Rotie van wereldklasse. In de gelijknamige Noord-Rhône appellatie heeft Pierre verschillende velden die allemaal zijn beplant met Syrah druifjes. Toen hij het bedrijf van zijn vader overnam, stelde hij voor om de verschillende velden apart te vinifiëren- sommige stukjes zijn namelijk in theorie beter, nog bekender, en zou je dus duurder kunnen verkopen. Zoals bijvoorbeeld de Côte de Blonde. Zijn vader vond dat prima- maar het ging eerst blind geproefd worden. En zo geschiedde, Pierre oogste de velden, gevinifieerde ze apart en blind proefde ze samen alle wijnen. Hier stak er één met kop en schouders bovenuit; de blend. Precies hoe zijn vader en daarvoor zijn opa de wijn altijd al maakte. Hij legde mij uit dat een ‘blend van alle velden’ -zoals bij supermarktwijnen ook gebeurt-  niet per definitie leidt tot een wijn met weinig karakter. Als alle druiven van mega kwaliteit zijn kan je een blend juist zien als een optelsom van alle karakters. En dat is deze Côte Rotie zeker! In de Côte Rotie is het officieel toegestaan om een percentage witte druif aan je Syrah toe te voegen. Volgens Pierre is dit achterhaald en een beetje valsspelen. Dit doet hij dan ook niet. Hij gebruikt slechts 20% nieuw hout en de rest is oud. Tevens gaat de wijn al na 15 maanden in de fles. Dit maakt de wijn zowel jong drinkbaar maar zorgt ook voor een ontzettend lagering potentieel. Daarom zegt hij ook, of je drinkt het jong (binnen enkele jaren), of je moet minstens 10 jaar wachten. Daartussen is het niet vies, maar eigenlijk een beetje zonde van de wijn.

In de neus heeft hij donker fruit, braam, kersen, viooltjes. Er zit zeker een pepertje in en een vleugje leer of iets animaals/aards. Smaak is verlengde van geur aangevuld met kruiden en drop. Krachtige structuur en verfijnde tannines. Mooie spanning met de frisse mineraliteit. Echt een ontzettend top glas. Zowel krachtig als elegant.