Ik wil (meestal) niemand beledigen. Maar als je bij het lezen van de titel van deze wijn niet al spontaan begint te kwijlen dan is deze wijn niet voor jou. Een slecht verkooppraatje zou je denken, maar daar heb ik lak aan. Er is simpelweg zó weinig van deze wijn dat ik er in ieder geval voor wil zorgen dat ze eindigen in de knuistjes van mensen die het kunnen waarderen. Paul maakt namelijk maar eenmaal in de 5-6 jaar van het veldje waar zijn over-over-overgrootopa ooit mee begon in de Chateauneuf Appellatie een wel heel speciale cuvée. De druiven die hier vanaf komen kan je bijna geen druif noemen, zo klein zijn de vruchtjes. Lees; geconcentreerde smaak. Vervolgens is dit de enige wijn die Paul op een houten vat legt om te rijpen. In zo’n houten vat zit 225 liter en c'est tout, reken zelf maar uit hoeveel flesjes dat zijn. Het is echt een beuker van een wijn met een bak van gestoofd zwart fruit, dik hout, leer, tabak. Echt een mega decadent en echt een wijn waar je voor moet zitten. Of nog beter, laat de wijn nog even liggen. Wijnen van deze grootte zijn per definitie altijd te jong als je ze drinkt- dus wie bewaard heeft wat. Of zoals Paul zegt: ‘A déguster dans les 30 prochaines années’.